pasen.

De meeste Christenen kennen wel het cliché plaatje wat hoort bij Pasen: het diepe ravijn met aan de ene kant de mens als zondenaren, en aan de andere kant, in de verste verte, God onze Vader. Onbereikbaar, afgesloten en alleen. Vol verdriet, pijn, angst, verlies, schaamte.. noem het maar op. En dan gebeurt het: Jezus komt naar de aarde voor ons, leeft een puur leven en wordt daarvoor op onmenselijke wijze gestraft. Voor ons. Elk van ons. Het kleed is gescheurd en de brug is gebouwd. Het voelt wat onwennig, die eerste stap op de brug te zetten. Ik bedoel, kijk links en rechts van je. Je loopt wel mooi over een ravijn van honderden meters diep. En kijk achter je! Wat een narigheid, maar wel het vertrouwde leventje. Je comfort zone. Ja, dan blijft dat vergezicht nog over… Het paradijs. Bijna te mooi om waar te zijn. En toch is het er wel! Ver weg, maar ook zo dichtbij. Ongrijpbaar, en toch zo bereikbaar. Dus, tijd om toch maar die stap te zetten, voetje voor voetje al schuifelend verder op avontuur. Verder op ontdekkingstocht, maar wel met een einddoel in zicht. Niet schuilend in het vertrouwde, en niet als een kip zonder kop rondrennend, nee. Met opgeheven hoofd, standvastige blik vooruit, met een volgepakte backpack -een gewone rugzak is immers veel te klein voor alles wat je mee mag nemen-, stevige stappers en een Vriend aan je zij.

En dat is precies hoe ik Pasen zie, en de betekenis daarvan. Het herinnert mij er elk jaar weer aan dat ik een doel heb in mijn leven, waar ik onderweg naartoe ben. Jezus stierf voor mij om mij te bevrijden van het nare en onreine en mij de mogelijkheid te geven om het eeuwige levenspad te bewandelen met Hem aan mijn zijde. Hij heeft mij geschapen met een backpack vol talenten en eigenschappen, stopt daar onderweg nog wat familie en vriendschappen bij in, en stuurt mij op pad met een doel. Een missie. Een missie om

mijn talenten en gaven in te zetten

(‘Want God heeft ons gemaakt. En Hij heeft ook Zelf in Jezus Christus nieuwe mensen van ons gemaakt. Nu kunnen we voor Hem de goede dingen doen die Hij van tevoren al voor ons had bedacht.’ Efeziërs 2:10),

een licht te zijn voor de wereld

(‘Doe alles zonder mopperen en zonder ruzie, zodat niemand een kwaad woord van u kan zeggen. Leef in deze ontwrichte, bedorven wereld als zuivere, onschuldige kinderen van God. Want in deze wereld bent u als sterren die het licht van God uitstralen en die de mensen het woord voorhouden dat het leven geeft’ Filippenzen 2:14-16a) en

Hem lief te hebben en te eren

(‘Hij antwoorde: ‘Heb de Heer, uw God, lief met heel uw hart en met heel uw ziel en met heel uw verstand. Dat is het grootste en eerste gebod.’ Mattheus 22:37-38).

En bovenal mogen we er altijd aan blijven denken dat Hij voor ons gestorven is uit zijn onbevattelijk grote, intense liefde voor ons en dat we mogen vertrouwen en weten dat dat iets is wat tot in alle eeuwigheid zal blijven bestaan, wat er ook gebeurd in de relatie tussen jou en de Vader.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s